عید نوروز فرخنده یادگار روزگاران بر همه مبارک باد

شما سال 1396 را مبارک ببینید و مبارک کنید سال را با قدهم های خیرتان و به یاد هموطنانی باشید که ریز گرد ها طراوت را ازسبزه هفت سینشان گرفته. باشد که به یمن دعای شما این مبارک سال پایانی باشد بر این اندوه و این گرد لاعلاج را علاجی پدید آید. سرسبزی میهن آرزوی همه ماست.

بیائید امسال هم نوروزمان را با سفره هفت سینی آراسته به هفت نعمت و برکت الهی که  بر سر سفره مان هریک نمادی از شکربه درگاه او هستند مانند سیب - سبزه – سنبل – سنجد – سرکه – سمنو – سماق – سیاه دانه – سپند و .... وهر آنچه که طبق معمول سال های پیش بر سر این سفره میگذاشتیم آغازکنیم باز هم بدون ماهی گلی و برای همیشه بدون ماهی گلی.

دلائل این تقاضایم را برایتان در نوروز 94 گفته بودم ولی یکبار دیگر آنها را میگویم.

هریک از سین های سفره هفت سین یکی ازمحصولات کشاورزی و یا یکی از مشتقات محصولات کشاورزی سرزمین باستانی ایران اند که البته هریک نیز نمادی از عناصر لازم زندگی هستند . خوب پس ماهی در این میان جائی ندارد.

همه میدانند که این یک سنت باستانی است که مربوط به پارسی زبانان و سایر اقوام و مللی است که روزگاری بس دور در سرزمین ایران باستان ودر کنار هم بوده اند . اگر در احوالات ماهی گلی سیر کنید خواهید دانست که یک گونه ای است متعلق به چین و خاستگاهش سرزمین ایران باستان نبوده است .

خوب حالا بیائیم موضوع را از لحاظ انسانی و حمایت از حیوانات بررسی کنیم ، آیا درست است که جانداری را دریک چیزی شبیه سلول انفرادی زندانی کنیم ، حتی برای مدت چند روز؟

هرچند بسیاری از هموطنان اصلاً ماهی گلی را سر سفره هفت سین نمیگذارند  مانند سفره ای که در عکس می بینید ولی من نمیدانم این رسم گذاشتن تنگ بلورین و ماهی گلی بر سر سفره هفت سین از کی باب شده ؟

در گذشته و در زمانی که آپارتمان نشینی هنوز در فرهنگ و شیوه زندگی ما باب نشده بود ، خانه هامان در شهر ها یک حیاطی داشت و یک حوضی که توی آن حوض ماهی گلی هم داشتیم که چند روز مانده به عید یکی دوتا از ماهی ها را میگرفتیم و میگذاشتیم توی یک تنگ بلوری و سر سفره هفت سین و در روز سیزده بدر آنها را دوباره برمیگرداندیم به همان حوض. دراکثر شهرستان ها و در تمامی روستا های کشور بطور کلی ماهی گلی در دسترس نبود وکسی هم ماهی گلی بر سر سفره هفت سین نمی گذاشت. خوب حالا اگر به بازار رفتید و ماهی گلی را خریدید و پانزده ، بیست روزی حیوان را در بند نگهداشتید میخواهید بعد از تعطیلات با آن چه کار کنید؟

اتفاقاً از نظر من بد ترین  و نکوهیده ترین قسمت این ماجرا زمانی اتفاق می افتد که ایام نوروز سپری شود و شما بخواهید که تکلیفی برای این حیوان کوچک بیچاره که مدت مدیدی زندان تنگ را تحمل کرده روشن کنید . البته حالا حس حیوان دوستی شما و اعضاء خانواده به شما حکم میکند که ماهی را ببرید و در آبی که حد اقل به بزرگی یک حوض خانگی  باشد رهایش کنید. خوب نه شما حوضی دارید و نه هیچکدام از همسایه ها ونزدیکان پس چه اتفاقی می افتد؟ خوب معلوم است : تعدادی از این ماهی ها سر از استخر های پارک ها در می آورند و بقییه در رودخانه ها و دریاچه های سرتاسر کشور تخلیه میشوند بدون آنکه بدانیم عواقب این کار از لحاظ زیست محیطی چیست ؟ میهمان ناخوانده ای را با همه انگل ها و بیماری ها به خانه ای میفرستیم که پس ازچند سال آنقدرتکثیر میشود که جائی برای زندگی و نشو نمای صاحب خانه که همان ماهیان و آبزیان بومی پاک آب های کشوراند نمی ماند. متاسفانه در حال حاضر اکثر رودخانه ها و دریاچه ها به این درد مبتلا هستند، مثل رودخانه و دریاچه سد طالقان که در باره قزل آلای آن قبلاً توضیح دادیم . من خود نمیدانم که چه سازمان و تشکیلاتی در اینکار مسئولیت دارد ولی علیرغم اینکه متاسفانه بعضی رسانه ها هم از سر حیوان دوستی رها سازی این ماهی ها را هر سال و در ایام نوروز تبلیغ میکنند ولی از آنطرف هم ندیده ام ونشنیده ام که کارشناسی یا مدیری از تشکیلات مسئول در این باب در رسانه ای حاضر شود وعواقب رها سازی این ماهیان را درزیستگاه های آبی طبیعی کشور تشریح کند، ازرسانه ها بخواهد از تبلیغ و تشویق این عمل خودداری کنند وسپس مردم را ارشاد و راهنمائی کنند که ماهی های تزئینی خودرا در آب های جویبارها ، رودخانه ها ودریاچه ها رهاسازی نکنند.

سر سبزی و رهائی پاره تن میهن از بلای ریزگرد ها،سرزمین دلاوران و مدافعین راستین میهن یعنی خوزستان راآرزو دارم.

ارادتمند : عبدالعلی یزدانی