عکس خبری/ صید ماهی با ماهی تابه
قشم - خبرگزاری مهر: صید ماهی با ماهی تابه یکی از شیوه های سنتی مردم قشم است!!

بله صید ماهی (البته بچه ماهی)با دست و ماهی تابه و دمپایی و.... خدا رحم کند.

توجه :این وبلاگ هیچگونه مسئولیتی در خصوص استفاده از این روش های غیر ورزشی نداشته و این مطالب تنها در جهت اطلاع رسانی  آورده شده است

منبع خبرگزاری مهر

و این بار گزارش تصویری ماهیگیری با دست در رودخانه سیمره!؟

منبع خبرگزاری مهر

علیرغم منافع اقتصادی و  اجتماعی ..... که احداث حوضچه های پرورش ماهی برای ساکنین  محلی دارد ، نمی توان  اثرات زیست محیطی مخرب این حوضچه ها را برروی رودخانه ها نادیده گرفت. تصمیم داشتم مطلبی در مورد مشکلاتی که کارگاه های پرورش ماهی احداثی روی رودخانه هراز ایجاده نموده ، بنویسم که  با گزارشی خواندنی از خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا ) در مورد احداث کارگاه های غیرمجاز پرورش ماهی روی رودخانه حفاظت شده هراز برخورد کردم که تقریبا تمام موارد مهم را در آن ذکر کرده اند : از تجاوز به حریم رودخانه و فنس کشی و تملک بخش هایی از منابع طبیعی تا عدم نصب توری در ورودی و خروجی گارگاه ها و داخل شدن قزل الای خال قرمز به این حوضچه ها و صید آنها توسط گردانندگان آنها تا ....

در حالي كه رودخانه «هراز» بر اساس مصوبه شماره يك شوراي عالي محيط زيست در سال 46 به عنوان رودخانه حفاظت‌شده ثبت شده است بررسي‌هاي انجام شده نشان مي‌دهد طي 10 سال گذشته 17 كارگاه پرورش ماهي در حريم كيفي اين رودخانه احداث شده به شكلي كه حدود 90 درصد آب اين رودخانه در بخش‌هاي مختلف وارد اين كارگاه‌ها شده و بدون تصفيه، پساب آن وارد اين رودخانه مي‌شود.

به گزارش خبرنگار «محيط زيست» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، بر اساس دستورالعمل تعيين حريم كيفي آبهاي سطحي موضوع تصويب‌نامه 18 اسفند ماه سال 82 هيات دولت،‌ حريم رودخانه‌هاي حفاظت شده به استثناي چالوس و سردآب رود، 150 متر تعيين شده و در اين حريم تنها كاربري حفظ تنوع‌زيستي منطقه، گردشگري جهت معرفي ارزش‌هاي تنوع‌زيستي رودخانه و پژوهش و آموزش ديده شده است. اين در حاليست كه مشاهدات خبرنگار ايسنا نشان مي‌دهد حتي بستر فعال رودخانه هراز توسط سازمان آب منطقه‌اي استان مازندران بدون هماهنگي با سازمان حفاظت محيط زيست به كارگاه‌هاي پرورش ماهي اجاره داده شده است.

بر اساس مصوبه شوراي عالي محيط زيست، حريم رودخانه هراز 150 متر تعيين شده و رودخانه‌هايي كه به آن مي‌ريزند از سرچشمه تا روستاي گزنه، يعني به طول 23 كيلومتر، حفاظت شده اعلام شده است. اين در حاليست كه طي 10 سال گذشته در مسير اين رودخانه حفاظت شده 17 واحد پرورش ماهي احداث شده است. صرفنظر از اينكه حريم 150 متري جزو اراضي ملي است، بستر فعال رودخانه نيز توسط سازمان آب منطقه‌اي اجاره داده شده و سازه و تجهيزات بتني در آن ايجاد شده است!

 

برداشت بی رویه آب از رودخانه هراز توسط کارگاه های پرورش ماهی

بررسي‌هاي انجام شده نشان مي‌دهد هم‌اكنون حتي واحدهايي كه در اين منطقه مجوز گرفته‌اند، بعضا تا 10 برابر ظرفيت مجوز خود توليد كرده و 90 درصد آب رودخانه هراز را در بخش‌هاي مختلف براي پرورش ماهي استفاده كرده و بدون داشتن استخر ترسيب، خروجي پساب خود را وارد اين رودخانه حفاظت شده مي‌كنند.

عدم کنترل پساب خروجی کارگاه های پرورش ماهی و ورود آنها به رودخانه هراز

جالب‌تر آنكه ماهي قزل آلاي خال قرمز كه بومي رودخانه هراز و سد لار محسوب مي‌شود، به دليل عدم نصب توري در ورودي آب كارگاه‌هاي پرورش ماهي به دام افتاده و گاها در استخرهاي پرورش ماهي اين منطقه كه ماهي قزل‌آلاي رنگين كمان در آنها پرورش داده مي‌شود به چشم مي‌خورد.

ورود ماهی ارزشمند خال قرمز به کارگاه های پرورش ماهی بدلیل عدم نصب توری

جدا از نشت مخازن سوخت اين كارگاه‌ها، مواد شيميايي كه براي انگل كشي به استخرهاي پرورش ماهي تزريق مي‌شود، مستقيما وارد رودخانه هراز مي‌شود. از سوي ديگر بررسي‌هاي انجام شده نشان مي‌دهد برخي كارگاه‌هاي پرورش ماهي كه در مستثنيات نيز مستقر هستند اخيرا با تراشيدن ديواره‌هاي اراضي ملي ، وسعت خود را گسترش داده‌اند!

به گفته كارشناسان 90 درصد اين كارگاه‌هاي پرورش ماهي در اراضي ملي است و بايد «خلاء يد» شده و اسناد آنها ابطال شود از سوي ديگر اجاره بسترهاي رودخانه هراز نيز تماما غيرقانوني بوده و بايد ابطال گردد و مستثنيات موجود نيز بايد در حد اسناد مجوز داده شود.

از سوي ديگر تنها برخي از كارگاه‌هاي پرورش ماهي در رودخانه هراز مجوز «احداث» داشته و به هيچ عنوان مجوز «بهره‌برداري» ندارند.

لازم به ذكر است بر اساس قانون، رودخانه‌هاي غيرحفاظتي در 20 متر اول كه حريم اول رودخانه محسوب مي‌شود تنها مجوز احداث كانال آب ، برق و ... داشته و از 65 متر بعد كه از آخرين داغ آب محاسبه مي‌شود مجوز احداث پرورش ماهي داده مي‌شود.

به گزارش ايسنا، بدين ترتيب اين سوال باقي مي‌ماند كه چگونه اين تعداد استخر پرورش ماهي در جلو چشم مسوولان به صورت غيرمجاز احداث شده و هر روز مسافران جاده هراز از آنها خريد مي‌كنند؟! از سوي ديگر در كنار اين مسايل، ورود فضلاب و پسماندهاي رستوران‌ها و گردشگران اين مسير به رودخانه «هراز» نيز در كنار ساير فعاليت‌هاي توسعه‌اي، حيات ماهي ارزشمند قزل‌آلاي خال قرمز ـ گونه بومي منطقه ـ را به خطر انداخته است و بايد منتظر باشيم كه بزودي زنگ خطر نابودي اين گونه ارزشمند كه شاخص سلامتي آب محسوب مي‌شود به صدا در آيد.

گفتني است رودخانه «هراز» منبع آب شرب روستاهاي پايين دست است. منطقه «هراز» با مساحت 15 هزار و 481 هكتار از سال 1380 تحت حفاظت قرار گرفت. منطقه‌اي است كوهستاني با دره‌هاي عميق و پر آب در استان مازندران كه رود هراز آنرا به 2 نيمه شرق و غربي تقسيم مي‌كند. دامنه ارتفاعي 500 تا 3 هزار و 520 متر، ‌دما و بارندگي متوسط سالانه 10 درجه سانتيگراد و 600 ميليمتر، منطقه را داراي اقليم‌هاي مديترانه‌اي معتدل و نيمه مرطوب و سرد نموده است.

پوشش گياهي «هراز» شامل جنگل‌هاي كم نظير هيركاني و مراتع ييلاقي است. در گونه‌هاي گياهي مهم منطقه مي‌توان راش، بلندمازو، توسط ييلاقي، پلت، شيردار، نمدار، ملچ، زبان گنجشك، انجيلي، ارس، ادري، لور، كچف، گل گندم خزري، بهارك خزري و كلاه مير حسين دماوندي را نام برد.

گونه‌هاي اصلي جانوري منطقه نيز عبارتند از: شوكا، مرال، خرس قهوه‌اي، پلنگ، بز و پازن، سياه گوش، شغال، گراز، تشي، كبك، دري، كبك، قرقاول، عقاب ماهيگير، افعي دماوندي، افعي البرزي، لوس مار و قزل آلاي خال قرمز.

انتهاي پيام

 کوهرنگ

بعد از ترك چشمه ديمه به كوهرنگ منطقه اي كه خيلي براي ديدن آن لحظه شماري ميكردم ، رسيديم. تونل معروف كوهرنگ كه آب سر شاخه هاي كارون را به رودخانه زاينده رود متصل ميكند :

ظهر يك روز تابستاني بسيار گرم . گرمايي كه به گفته اهالي منطقه تا كنون سابقه نداشته و حقيقتا تحملش براي ما هم خيلي دشوار بود.واقعا تعجب آور بود كوهرنگ و اين قدر گرماي طاقت فرسا.

حتي خنكاي نسيم برخاسته از اين آبشار زيبا نيز تاثير چنداني در تلطيف هوا نداشت. از كنار مسير خروج آب از پله ها بالا رفتيم و عظمت اين پروژه تاريخي كه سالها قبل احداث گرديده را بيشتر درك كرديم.

جاي همه دوستان خالي نهار را در هتل كوهرنگ ( كه سقف شيرواني قرمز رنگ آن در عكس پايين مشخص است ) صرف كرديم و با كولروشن خودرو كه در تمام مدت سفر از تهران خاموش نشده بود به سمت چادگان برگشتيم.

از اهالي در مورد ماهي و ماهيگيري سوال كردم ، اكثرا اظهار نارضايتي ميكردند  و ميگفتند ماهي چنداني در رودخانه موجود نيست و از ان سالهاي طلايي قزل آلاي كوهرنگ ديگر خبري نيست.ليكن بنده كه با اين حرف ها از ميدان بدر نميشوم لذا در مسير بازگشت در نقطه اي كه از قبل در ذهنم بود و همان آب بند هاي احداثي روي رودخانه كوهرنگ بود توقف كردم. تعدادي سياه چادر بختياري و مردمي مهربان با روي خوش از ما استقبال كردند. از وضعيت ماهيگيري در اين مكان پرس و جو كردم : آقايي ميگفت معمولابراي ماهيگيري به اينجا  مي آيند ولي بندرت كسي موفق به صيد ماهي ميشود!؟ بنده هم انواع روشها طعمه :سگ ماهي ، كرم خاكي ....و از همه مهمتر لانسه كشي را در مدت نيم ساعتي كه آنجا بوديم امتحان كردم ولي خبري نبود كه نبود! كف آب بسيار خزه داشت و كار را دشوار ميكرد. ساعت 3 بعدازظهر بود و بچه ها حتي زير سايه سياه چادرها نيز احساس گرماي شديد ميكردند و به اصرار خانواده مجبور شدم چوب وچرخ ماهيگيري را جمع كنم و راهي شوم. پسر كوچكم ارشان تقريبا گرما زده شده بود ....البته برای من که این یک سفر ماهیگیری حساب نمیشود ولی فقط پیش خانواده بدنامی ان باقی می ماند..

در تهران با دوست خوبم حسین كه يكي از قزل گير هاي خبره است در مورد رودخانه كوهرنگ و آبگيرهاي احداثي روي ان صحبت كردم و از خواستم در سفر به كوهرنگ حتما انجا را امتحان كند. او هم در سفر هفته پيش به كوهرنگ واقعا گل كاشته و تعدادي قزل الا در سايزهاي بالاي 2 كيلو در همين آبگير ها با لانسه صيد كرده كه انشاالله در فرصت مناسب عکس آنها در وبلاگ قرار خواهم داد.

ادامه سفر به سمت پل زمان خان......

 چادگان-دریاچه سد زاینده رود

چشمه ديمه

چادگان يا به عبارتي شهر ساحلي چادگان در بالاي در ياچه سد زاينده رود قراردارد و دهكده ساحلي چادگان نيز با امكانات مناسب از قبيل ويلاهاي اختصاصي ،‌انواع زمين هاي ورزشي ، قايق سواري ، دوچرخه سواري ، استخر و.... پذيراي مهمانان خود است.اكثر ساكنين اهالي استان اصفهان هستند و تا پاسي از شب كه چه عرض كنم تا خود صبح در خيابان هاي دهكده ساحلي پايكوبي كرده و سرو صدا ميكنند و فرياد ميزنند و خواب خوش را از بقيه ميگيرند....

درياچه سد زاينده رود از خيلي جهات شبيه سد كرج است ، هم از نظر شكل و شمايل و هم  از نظر ماهي هاي موجود در آن. ماهي عروس و اسلك در اين سد به وفور ديده ميشوند و با چوب كاسي و شناور در عرض مدت كوتاهي ميشود تعداد زيادي از آنها را صيد كرد لذا ارشيا و ارشان حسابي ماهيگيري بگير و رها كن را در پشت سد تمرين كردند.

صحبت از ماهيگيري شد : راستش با كلي دردسر و رفتن به كرج  حدود 50 تا سگ ماهي خريده بودم و انها را نمك سود كرده و كنار يخ در كلمن با خود همراه داشتم . البته كلي هم از خودم متشكر شده بودم كه بهترين طعمه قزل آلاي كوهرنك و رودخانه زاينده رود را همراه آورده ام و چنين ميكنم و چنان.... لذا وقت خود را در كنار سد زاينده رود تلف نكرده و چون با خانواده مسافرت ميكردم ، كوپن هاي ماهيگيري را گذاشتم براي محل اصلي ماهيگيري يعني رودخانه .

صبح زود ازچادگان خارج شديم و از يك جاده فرعي و ميان بربه سمت كوهرنگ و چشمه ديمه به راه افتاديم. همينطور كه به سمت چشمه ديمه مي رفتيم رودخانه كوهرنگ را نظاره ميكردم و دنبال محل مناسب ماهيگيري بودم كه چشمم به آب بندهاي  خوبي افتاد كه بنظر براي ماهيگيري جالب بودند و تصميم گرفتم در مسير بازگشت قلابي بيندازم.

چشمه ديمه

چشمه ديمه با آبي زلال و خنك در يك روز  پنجشنبه  پذيراي تعداد زيادي مسافر بود، بسختي ميشد جايي خالي براي نشستن و پهن كردن بساط پيك نيك پيدا كرد.

 

 

كف چشمه پر از خزه هاي زيبايي بود كه شبيه جارو بودند و با حركت آرام آب به شكل ديدني همانند گيسوان بلندي كه شانه ميشوند تكان مي خوردند. تا اينجا همه چيز عادي بود  و مثل بقيه افراد در حال گشت و گذار بوديم كه طبق معمول براي يافتن ماهي داخل آب و ما بين خزه ها با چشم به جستجو پرداختم. بله حدسم درست بود تعداد قابل توجهي قزل الاي رنگين كمان در سايز هاي 40 تا 45 سانتي به ارامي در آب چشمه شنا ميكردند. حقيقتا خود من هم در وهله اول از ديدن انها تا حدودي شوكه شدم .

كاش من هم مثل آقاي دكتر نادرالحكما دواساز  پول هايم را جمع كرده و يك دوربين زير ابي مي خريدم و اين ماهي هاي زيبا را براي شما به تصوير ميكشيدم! اما حيف...

خوب توقع داشتيد چكار ميكردم: در حضور چشمان متعجب مسافراني كه در كنار چشمه اتراق كرده بودند ،چوب و چرخ را از صندوق عقب خودرو در آوردم و بدليل روشن بودن بيش از اندازه آب با لانسه شروع كردم به پرتاب كردن.محيط اطراف بسيار شلوغ بود و چندين نفر هم فورا با ديدن چوب ماهيگيري به كنار من آمدند و ميگفتند آقا اينجا ماهي نداردكه . بنده هم با اشاره دست توجه آنها را بدرون آب جلب ميكردم.... خلاصه لانسه را ميان قزل الاها حركت ميدادم و آنها با تعجب و چرخش ناگهاني به دنبال لانسه حركت ميكردند .اما لانسه مرا نمي گرفتند. عجب موقعيتي گير كرده بودم ، وقتي من ماهي را ميديدم و ماهي مرا به اتفاق تماشا چيان عزيز كنار من را، شايد هم  تعجب آور نبود كه نوك نميزدند؟ با تلاش فراوان بالاخره يك قزل به لانسه حمله كوچكي كرد ليكن آنقدر جدي نبود كه چنگك به دهانش گير كند.

وقتي در تهران براي يكي از دوستان اين ماجرا را تعريف كردم ، ميگفت چرا به مردم ماهي ها را نشان دادي ، فردا با موتور برق ميروند سراغشان! از اين موضوع بگذريم با روش هاي غير ورزشي ميشود اين ماهي ها را براحتي صيد كرد. اميدوارم آمار اين موجودات زيبا را با مطالب نوشته شده بنده كسي از اين افراد نگيرد.