بعد از ترك چشمه ديمه به كوهرنگ منطقه اي كه خيلي براي ديدن آن لحظه شماري ميكردم ، رسيديم. تونل معروف كوهرنگ كه آب سر شاخه هاي كارون را به رودخانه زاينده رود متصل ميكند :

ظهر يك روز تابستاني بسيار گرم . گرمايي كه به گفته اهالي منطقه تا كنون سابقه نداشته و حقيقتا تحملش براي ما هم خيلي دشوار بود.واقعا تعجب آور بود كوهرنگ و اين قدر گرماي طاقت فرسا.

حتي خنكاي نسيم برخاسته از اين آبشار زيبا نيز تاثير چنداني در تلطيف هوا نداشت. از كنار مسير خروج آب از پله ها بالا رفتيم و عظمت اين پروژه تاريخي كه سالها قبل احداث گرديده را بيشتر درك كرديم.

جاي همه دوستان خالي نهار را در هتل كوهرنگ ( كه سقف شيرواني قرمز رنگ آن در عكس پايين مشخص است ) صرف كرديم و با كولروشن خودرو كه در تمام مدت سفر از تهران خاموش نشده بود به سمت چادگان برگشتيم.

از اهالي در مورد ماهي و ماهيگيري سوال كردم ، اكثرا اظهار نارضايتي ميكردند  و ميگفتند ماهي چنداني در رودخانه موجود نيست و از ان سالهاي طلايي قزل آلاي كوهرنگ ديگر خبري نيست.ليكن بنده كه با اين حرف ها از ميدان بدر نميشوم لذا در مسير بازگشت در نقطه اي كه از قبل در ذهنم بود و همان آب بند هاي احداثي روي رودخانه كوهرنگ بود توقف كردم. تعدادي سياه چادر بختياري و مردمي مهربان با روي خوش از ما استقبال كردند. از وضعيت ماهيگيري در اين مكان پرس و جو كردم : آقايي ميگفت معمولابراي ماهيگيري به اينجا  مي آيند ولي بندرت كسي موفق به صيد ماهي ميشود!؟ بنده هم انواع روشها طعمه :سگ ماهي ، كرم خاكي ....و از همه مهمتر لانسه كشي را در مدت نيم ساعتي كه آنجا بوديم امتحان كردم ولي خبري نبود كه نبود! كف آب بسيار خزه داشت و كار را دشوار ميكرد. ساعت 3 بعدازظهر بود و بچه ها حتي زير سايه سياه چادرها نيز احساس گرماي شديد ميكردند و به اصرار خانواده مجبور شدم چوب وچرخ ماهيگيري را جمع كنم و راهي شوم. پسر كوچكم ارشان تقريبا گرما زده شده بود ....البته برای من که این یک سفر ماهیگیری حساب نمیشود ولی فقط پیش خانواده بدنامی ان باقی می ماند..

در تهران با دوست خوبم حسین كه يكي از قزل گير هاي خبره است در مورد رودخانه كوهرنگ و آبگيرهاي احداثي روي ان صحبت كردم و از خواستم در سفر به كوهرنگ حتما انجا را امتحان كند. او هم در سفر هفته پيش به كوهرنگ واقعا گل كاشته و تعدادي قزل الا در سايزهاي بالاي 2 كيلو در همين آبگير ها با لانسه صيد كرده كه انشاالله در فرصت مناسب عکس آنها در وبلاگ قرار خواهم داد.

ادامه سفر به سمت پل زمان خان......