با اصرار ما دانیل قبول میکند ما را تا رودخانه مارا ریور(mara river) همراهی کند . این رودخانه تقریبا یک رود مرزی است که آنطرف ان کشور تانزانیا قرار دارد و هر ساله حیواناتی نظیر گاو وحشی برای مهاجرت تن به آب ان میدهند و احتمالا شما هم صحنه های شکار گاو ها توسط کرکودیل ها را در این رودخانه دیده اید.

راننده و دانیل روی صندلی های جلو می نشیند و خانواده چهار نفره ما هم در روی صندلی عقب ، حدود ۳۰ کیلومتر دیگر در جاده خاکی و پر دست انداز می بایستی بسمت مرز تانزانیا حرکت کنیم. ماسای مارا بیشتر بیشه زار است و دانیل در لابلای علف های بیشه دنبال پیدا کردن شیر هایی بود که در حال استراحت روزانه خود هستند.

یکی از خاطره انگیز ترین تجارب سفر ما به کنیا دیدار از منطقه حفاظت شده ماسای مارا بود . این پارک ملی در ناحیه جنوب غربی کنیا قرار دارد و از نظر تنوع زیستی و شمار حیوانات در جهان کم نظیر است و هدف اصلی تعداد زیادی از جهانگردانی است که به افریقا سفر میکنند.

طبق برنامه ریزی قبلی در دومین روز ورود به نایروبی قرار است با یک خودرو اجاره ای شاسی بلند ( باراننده) مسیر ۲۵۰ کیلومتری نایروبی تا آنجا را طی کنیم . اما بدلیل هجوم گسترده متقاضیان برای بازدید از این منطقه  و اینکه هزینه های اقامت در هتل ها و همچنین حمل ونقل بشدت افزایش یافته (high season )تغییراتی در برنامه قبلی ما رخ داد و دوست عزیزم بهروز خودرو شاسی بلند خود را با یک راننده در اختیار ما قرار داد تا با پرداخت دستمزد راننده و هزینه سوخت با قیمت تمام شده بسیار کمتری به ماسای مارا برسیم.

مسیر تردد ما از نایروبی به سمت شهر  ناروک narok می باشد که حدود ۲ ساعت زمان نیاز دارد. بخش ابتدایی این جاده کوهستانی و بسیار سرسبز و زیبا  است :

کاکتوس های غول پیکر و بلندتر از ارتفاع یک تریلی در انواع مختلف به وفور در کنار جاده مشاهده میشود

نايروبي شهري است سرسبز و ديدني با مردماني خوش رو و مهربان. در سبز بودن چيزي از شمال ايران كم ندارد اما اصلا هواي آن شرجي نيست . اين شهر به مراتب ارتفاعي بيشتر از تهران نسبت به سطح درياي هاي آزاد دارد. همانطور كه ميدانيد كنيا در نيم كره جنوبي است و اقامت دو هفته اي ما در آن كه در تابستان ايران انجام شده مصادف با فصل زمستان آنجا مي باشد. البته كنيا كلا هواي معتدلي دارد و دماي هوا حتي در زمستان ( نیمکره جنوبی) در طول روز كمتر از 20 درجه نيست ليكن شبها به حدود 10 تا 15 درجه ميرسد و با توجه به اينكه هيچ خانه و هتلي در آنجا وسايل گرم كننده و خنك كننده ندارد مي بايستي زير پتو خوابيد.

نایروبی کلا شهر پر ترافیک و شلوغی است با خیابان های باریک و پر از دست انداز . اگر هم اسفالت جایی خراب شود به این زودی ها درست نمیشود خوب قیر ماده اولیه ساخت اسفالت وارداتی است و بسیار گران .... اخیرا تعدادی شرکت چینی کار ساخت بزرگراه ها و پل های زیادی را در نایروبی شروع کرده اند تا چاره ای برای  گره ترافیکی این شهر  بیابند.

سفر به افریقا یکی از موقعیت هایی است که کمتر  پیش می آید ، خدا را شکر به واسطه سکونت یکی از دوستان خوبم : بهروز و خانواده محترمشان این امکان ایجاد شد که دو هفته ای با کمک و برنامه ریزی ایشان این سفر استثنایی و جالب را تجربه کنیم . بدون شک بدون  راهنمایی ها و مساعدتهای دوست خوبم  این سفر خاطره انگیز انجام نمیشد ، جا دارد بخاطر تمام زحماتی که به ایشان و خانواده محترمشان دادیم تشکر فراوان بکنم.

کنیا کشوری است در شرق قاره افریقا  که پایتخت آن نایروبی است . عده زیادی از مردم آن مسیحی بوده و حدود 6 درصد هم جمعیت مسلمان دارد.مساحت این کشور 580 هزار کیلومتر مربع است و با کشورهای سومالی ، اتیوپی ، سودان ، اوگاندا و تانزانیا مرز مشترک داشته و در سمت جنوب شرقی به اقیانوس هند  راه دارد.

عکس از ویکی پدیا

ویزای کشور کنیا

تا حدود چند ماه قبل براحتی برای ایرانیان در فرودگاه نایروبی ویزای توریستی صادر میشد اما اخیرا با حوادثی که پیش آمده بهتر است به خاطر جلوگیری ازبروز مشکلات احتمالی و صرفه جویی در وقت از قبل ویزا را از سفارت کنیا در تهران اخذ نمود ، در غیر این صورت می بایستی به سوالات متعدد ماموران پلیس در فرودگاه نایروبی پاسخ داده شود که این امر برای افرادی که آشنایی کافی به زبان انگلیسی ندارند مشکل ساز خواد بود.معمولا ویزا در مدت کمتر از یکهفته با هزینه هر نفر 50 دلاردر تهران صادر میشود.