ماهیگیری ورزشی ، طبیعت گردی ،ایرانگردی
پس از نمایش یکعدد عکس قزل آلای استثنایی در پست قبلی ، چند عدد عکس دیگر نیز دریافت کردم که جا دارد جداگانه مورد بررسی و تبادل نظر با دوستان خوبم قرار گیرد:

(برای وضوح بیشتر روی عکس کلیک کنید) 

در عکس بالا دو عدد قزل آلای رنگین کمان صید شده با قلاب در رودخانه هراز را مشاهده میکنید. نکته قابل توجه اثرات باقی مانده جای تور روی بدن یکی از ماهی هاست. همانطور که میدانید این رد  مربوط به تورهایی می باشد که بصورت راه بند و در عرض رودخانه بطور ثابت نصب میشوند و ماهی هایی که در حال عبور از این محدوده باشند در تور گرفتار میشوند و بعضی اوقات تعدادی از این ماهی ها می توانند با تلاش زیاد و بدلیل مدت زمان طولانی که در تور گیر کرده اند ! رهایی یافته و  آزاد شوند و احتمالا اثرات رد و کبودی جای تور مدتها روی بدن آنها باقی خواهد ماند.

این اولین بار نیست که اینگونه مسائل در رودخانه هراز دیده یا شنیده شده  و آخرین بار آن نیز نخواهد بود. بطور مثال خود من تابستان ۲ سال قبل با یکی از دوستان در حال ماهیگیری در بالای منطقه نیاک بودیم که با یک رشته تور راه بند که به نحو استادانه ای در مسیر رودخانه نصب شده بود برخورد کردیم و با اجازه دوستان جمع آوری و با کارد تکه تکه شد ، اما با این همه بگیر و ببندی که توسط ماموران در منطقه رودخانه هراز انجام میشود چطور و چگونه یک عده ای می توانند براحتی اینگونه سود جویانه ماهیگیری کنند ، معلوم نیست !؟

بار ها در مورد حرکت خوبی که در رودخانه هراز از سالها قبل شروع شد و حفاظت نسبی که توسط محیط بانان صورت گرفته ،صحبت کرد ه ام . اما نا امن کردن منطقه برای ماهیگیران قلاب بدست و برخورد شدید با آنها و آزاد گذاشتن عده ای سودجو با تورهای ثابت نصب شده در عرض رودخانه واقعا اسفناک است . اگر می دیدیم و می شنیدیم فردی با سالیک در رودخانه ماهی گرفته میگفتیم گذری و مخفیانه این کار انجام شده اما حالا پس از چندین بار مشاهده اینگونه مسائل چه بگوییم؟؟؟

بله ۲۰ کیلو ۳۰ کیلو عده ای محلی خال قرمز و رنگین کمان بگیرند و ما هم یکسال صبر کنیم تا سر آخر از منطقه نیاک به پایین مجوز ماهیگیری بدهند و امیدوار باشیم تتمه ماهی های در رفته از تور آقایان نصیب ما بشود؟ واقعا آدم آتش میگیرد.(اصلا بحث مقدار ماهی که میگیریم نیست ... و یا تحریک دوستان ماهیگیر قلاب بدست برای شرکت در این مسابقه کذایی..)

انگیزه این افراد هر چه باشد مهم نیست : حتی اگر بخاطر تنگدستی و نیاز شدید مالی هم باشد  هیچکس مجاز نیست با تور ، سم و یا حتی قلاب نسل ماهی های یک رودخانه را از بین ببرد . بنظر من مشکل بیشتر  یک معضل فرهنگی  است و در نحوه تفکر و بهره برداری از طبیعت، ریشه دارد.

بیایید منطقی باشیم تا مردمی نخواهند اصول اولیه حفاظت از محیط زیست را رعایت کنند اگر به فاصله هر ۵۰ متر رودخانه هم یک مامور قرار داده شود باز کارساز نخواهد بود.

طرح ماهیگیری بگیر و رها کن در دریاچه امامزاده علی هراز چه شد؟

چرا برکه ماهیگیری جنب دریاچه امامزاده علی هرچندگاهی تغییر سیاست داده و سر آخر هم ( دخل و خرجش جور در نیامده) آکهی واگذاری آنرا منتشر میکنند؟

شاید ایجاد یک کلوپ ماهیگیری در منطقه دریاچه امامزاده علی در جهت ماهیگیری بگیر و رها کن و دریافت حق عضویت سالانه که کفاف هزینه های نگهداری آنرا بدهد ، کارساز بود اما متاسفانه تجربه ثابت کرده ما مردمی یک دست و هم فکر نیستیم . هر حرکتی شروع شود به مرور فراموش شده یا به بیراهه میرود. همین وضعیت فضای مجازی و وبلاگ نویسی ماهیگیری را ببینید : ظرف مدت کوتاهی در چند سال تعداد زیادی سایت و وبلاگ ماهیگیری ایجاد شد اما بدلیل ایجاد جو مسموم تعداد زیادی از فعالان این زمینه عطای حضور در این محیط را به لقایش سپردند ...هک کردن وبلاگ های ماهیگیری ، ایجاد وبلاگ های زرد و سیاه جهت تسویه حساب های شخصی، ایجاد دو دستگی و چند دستگی در گردانندگان و بازدیدکنندگان وبلاگ ها ،نشر مطالب کذب و تحریک کننده ، ایجاد فضایی برای رد و بدل کردن الفاض زشت و رکیک در کامنت ها که در نهایت اثرات آن گریبان همه را  گرفته یا خواهد گرفت ...... اینها ، همه و همه انسان را نا امید و مایوس میکند.

برادر من ماهیگیر ورزشی شدن به لباس استتار و روش ماهیگیری و تجهیزات ماهیگیری و ...نیست اول به حسن اخلاق ورزشی  و داشتن صداقت و احترام به خود و دیگران است.....

بگذریم ما که راه خود را می رویم و کار خود را میکنیم و ادعایی هم نداشته و نداریم..فقط خدا به داد همه ما برسد.


برچسب‌ها: درد دل یک ماهیگیر, رودخانه هراز
+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم اسفند ۱۳۹۰ساعت 4:35  توسط majid  |