جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۹۱ برای انجام کاری باتفاق یکی از دوستان به منظقه لواسانات - گلندوک رفته بودیم  و در مسیر  بازگشت در بالای محیط بانی گلندوک با صحنه بسیار جالبی از اجتماع تعداد قابل توجهی قوچ و میش که برای خوردن علوفه به پایین دست کوه ها امده بودند برخورد کردیم.

اینجا منطقه حفاظت شده ورجین است و هرساله با بارش برف زمستانی  قوچ ها و میش ها برای یافتن غذا به پایین  ارتفاعات  آمده و خود را به نزدیک مناطق مسکونی می رسانند.

مردم زیادی با دیدن این صحنه برای تماشا از خودروهای خود پیاده شده و مشغول عکس گرفتن هستند . متاسفانه بجز دوربین موبایل چیز دیگری برای ثبت این تصاویر زیبا همراهم نبود.

با این حال که بنظر میرسد این حیوانات زیبا میدانند که خطری انها را تهدید نمیکند امابا نزدیک شدن مردم  ( علیرغم تذکر های متعدد محیط بانان حاضر ) ترجیح میدهند فاصله را رعایت کرده و بالاتر بروند بصورتیکه یک ساعت بعد یکی از دوستانی که با اطلاع تلفنی من به آنجا رفته بود موفق به دیدن آنها نشد.

علوفه ای که در این منطقه ریخته شده به همت محیط بانی گلندوک و بعضا کمک های مردم منطقه تهیه گردیده است و بجز سیر کردن شکم این موجودات دوست داشتنی از نزدیک شدن و ورود انها به منطقه مسکونی جلوگیری میکند . ( ورود آنها به منطقه مسکونی خطرات زیادی خواهد داشت و ممکن است آسیب دیده و یا شکار برخی افراد فرصت طلب شوند).

با پرس و جو از محیط بانان در مورد سن این حیوانات متوجه شدم بیشتر انها بیش از ۳ تا ۴ سال ندارند ، درصورتیکه این موجودات تا ۱۴ سال هم می توانند عمر کنند اما تقریبا هیچگاه به این سن نرسیده و به مرگ طبیعی از دنیا نخواهند رفت.

باز هم شکرش باقیست که همین تعداد از حیات وحش ایران هنوز زنده هستند : کاش افراد محلی و شکارچیان منطقه حداقل به همین جمعیت کم هم رحم میکردند تا فرزندانمان در آینده چیزی بنام کل و قوچ و میش را تنها در کتاب ها و آرشیو عکس ها جستجو نکنند.

 کلیپی از فرار گله قوچ ها به سمت بالای کوه